هنوز هم نام ماکان نصیری با یک سؤال تلخ همراه است: ماکان کجاست؟ مادری که روزی صدای پسرش را میشنید و چشمانتظار برگشتنش بود، حالا با جای خالی او و پرسشی روبهروست که پاسخی برایش پیدا نشده است. روزها گذشتهاند، اما انتظار مادر تمام نشده؛ انگار هنوز ممکن است خبری برسد و ماکان دوباره به خانه برگردد.
برای یک مادر، گمماندن نام و نشانی فرزند، پایان انتظار نیست؛ آغاز روزهایی است پر از سؤال، خاطره و چشمبهراهی. ماکان برای خانوادهاش یک نام در میان اسامی قربانیان میناب نیست؛ پسری است با چهره، صدا، خاطرات و دنیایی از لحظههای مشترک که هیچچیز جای خالیاش را پر نمیکند.



