آن‌ها فقط دانش‌آموز بودند؛ صبح، مثل هر روز، با کیف و کتاب راهی مدرسه شدند، کنار دوستانشان نشستند و مشغول درس خواندن شدند. قرار بود بعد از تمام شدن کلاس، دوباره به خانه برگردند؛ به آغوش خانواده، به اتاقشان، به زندگی‌ای که هنوز هزاران صفحه نانوشته داشت.
اما آن روز، مدرسه برای تعدادی از این دانش‌آموزان به آخرین مقصد تبدیل شد. کودکانی که هیچ نقشی در جنگ و درگیری نداشتند، قربانی حمله‌ای شدند که زندگی خانواده‌هایشان را برای همیشه تغییر داد. سؤال ساده اما سنگینی باقی مانده است: این دانش‌آموزان به کدامین گناه کشته شدند؟
