از عراق تا سوریه، سال‌هاست تصاویر و گزارش‌هایی از قربانی شدن غیرنظامیان در حملات هوایی منتشر می‌شود؛ کودکانی که در میان جنگ‌ها و تصمیم‌های نظامی، جان خود را از دست داده‌اند. بررسی‌های مستقل نیز موارد متعددی از آسیب به غیرنظامیان در عملیات ائتلاف به رهبری آمریکا را ثبت کرده است؛ حتی در برخی حملات، مسئولیت کشته‌شدن غیرنظامیان از سوی نیروهای ائتلاف پذیرفته شده است.
اما وقتی روایت جنگ به میناب می‌رسد، پای دانش‌آموزانی در میان است که مدرسه برایشان قرار بود امن‌ترین جای شهر باشد؛ دختران و پسرانی که صبح راهی کلاس شدند و خانواده‌هایشان انتظار داشتند ساعتی بعد دوباره آن‌ها را ببینند. برای خانواده‌های میناب، این فقط یک خبر یا یک عدد در آمار جنگ نیست؛ نام و چهره و زندگی فرزندشان است.
از عراق تا میناب، یک پرسش همچنان باقی می‌ماند: وقتی پای جنگ و حمله به میان می‌آید، جان کودکان تا کجا باید هزینه تصمیم‌های نظامی شود؟ کودکان نباید قربانی محاسبات جنگی باشند؛ نه در عراق، نه در میناب و نه در هیچ جای دیگری از جهان.
