مهدیس؛ دختری که باید می‌خندید …

کودکی، جای خنده و رویاست؛ نه داغ و وداع… مهدیس نظری، یکی از دانش‌آموزان قربانی مدرسه شجره طیبه میناب، حالا در میان خاطرات و تصاویرش زنده است؛ در یاد کسانی که دوستش داشتند و در جای خالی نیمکتی که دیگر چشم‌انتظار بازگشتش خواهد ماند.

این اثر، ادای احترامی است به یاد مهدیس و همه‌ی دانش‌آموزانی که فرصت ادامه‌ی رویاهایشان از آن‌ها گرفته شد؛ تقدیم به مادران داغ‌دیده مدرسه میناب، مادرانی که داغ فرزندشان با هیچ واژه‌ای تسکین نمی‌یابد. یادشان گرامی و نامشان ماندگار.

 

22De93211daf476ba1b5d337c42c564a73261789-360P

 

ارسال پیام

Loading / جاري التحميل...