این، صدای پدری داغدار است؛ پدری که هنوز در شوکِ از دست دادن فرزندش، از آنچه بر سر او آمده سخن می‌گوید. فرزندی که با امید و آرزو راهی مدرسه شد، اما دیگر به خانه بازنگشت.

پدر از آخرین تصویری که از فرزندش در ذهن دارد می‌گوید؛ از رنجی که دیدن و شنیدن آن برای هیچ پدر و مادری آسان نیست. پشت این خشم، داغِ پدری است که فرزندش را از دست داده و هنوز با پرسشی بزرگ زندگی می‌کند: چرا باید کودکی چنین بهایی بپردازد؟