مادر سبحان شهدادی، در توضیح ویدیویی از پسر شش‌ساله‌اش می‌گوید: خانم سالاری از بچه‌ها خواسته بود اعداد ۱ تا ۱۰ و برعکس، از ۱۰ تا ۱ را بشمارند و برایش فیلم بفرستند. مادر سبحان چند بار از او فیلم گرفته بود، چون هر بار از خنده نمی‌توانست درست بشمارد؛ تا اینکه همین ویدیو شد آخرین فیلمی که سبحان در آن اعداد را درست می‌گوید.

حالا همان خنده‌های کودکانه، همان صدای کوچک و همان چند ثانیه فیلم، برای مادر به یکی از عزیزترین یادگارهای پسرش تبدیل شده است. سبحان دیگر نیست، اما صدای خنده‌اش در این ویدیو مانده؛ و مادری که می‌گوید دلش دوباره برای همان خنده‌ها تنگ شده است.