خانم زهرا شکراللهی در نامه‌ای ادبی از زبان مادر «سارا شایسته»، دختر دانش‌آموزی قربانی که در حادثه مدرسه شجره طیبه میناب آسمانی شد، با دختر کوچکش سخن گفته است.

در این نامه، مادر از روزهای کودکی سارا می‌گوید؛ از لحظه تولدش، از لالایی‌هایی که برای آرام کردنش می‌خواند و از قصه‌هایی که هر شب برایش از دریا، ساحل و زیبایی‌های میناب تعریف می‌کرد. سارا در این روایت، دختری از ساحل است که با صدای موج‌ها، پرواز مرغان دریایی و رؤیای پری‌های دریایی بزرگ شده است.

مادر خطاب به دخترش می‌نویسد که همیشه آسمان مهربان نیست و روز نهم اسفند، حادثه‌ای تلخ همه چیز را تغییر داد؛ روزی که سارا و دیگر دانش‌آموزان مدرسه شجره طیبه میناب جان خود را از دست دادند.

او از دلتنگی‌هایش می‌گوید؛ از لحظه‌هایی که گاهی صدای خنده‌های سارا را در موج‌های دریا می‌شنود، عطر حنای دستانش را به یاد می‌آورد و جای خالی دخترش را حس می‌کند.

این نامه در پایان، با تصویری از آرامش سارا در کنار دریا به پایان می‌رسد؛ دختری که در خاطره مادر و مردم ایران، همچنان همان کودک ساحل‌نشینی است که با رؤیاهای کودکانه‌اش زندگی می‌کند.

برای مطالعه متن کامل این نامه، به این لینک مراجعه کنید.