«مادر کسی است که از خود می‌گذرد تا فرزندش در آرامش و آسایش باشد.»
صدای محمدطاها ملاحی را می‌شنویم. صدایی که پیش از جریان حمله به مدرسه شجره طیبه ضبط شده است. او مانند دیگر همکلاسی‌هایش، صبح آن روز شنبه وسایل مدرسه را جمع کرد و به مدرسه راهی شد. در راه، شاید به کلاس‌هایی که در طول روز دارد فکر می‌کرد، به زنگ ورزش که خیلی دوستش داشت. شاید هم به عیدی فکر می‌کرد که چند هفته با آن فاصله داشتند و…
ولی آن روز، روزی بود که قصه محمدطاها در اوج تلخی و مظلومیت تمام شد.