گاهی معنای واقعی معلم بودن، نه در کلاس درس، بلکه در لحظه‌های بحرانی آشکار می‌شود. نرگس ذاکری، معلم کلاس چهارم مدرسه شجره طیبه میناب و مادر دو دختر خردسال، در آخرین لحظات زندگی‌اش نیز دانش‌آموزانش را تنها نگذاشت. او تا پایان در کنار کودکانی ماند که مسئولیتشان را بر عهده داشت؛ مسئولیتی که برایش تنها یک وظیفه شغلی نبود، بلکه عهدی از جنس مهر و مادری بود.

روایت مادر نرگس ذاکری، تنها داستان جست‌وجوی یک مادر برای یافتن فرزندش نیست؛ روایتی از درد، صبوری و فداکاری است. تصویری که از او در حالی که کودکی را در آغوش گرفته بود، برای همیشه در ذهن‌ها ماندگار شد؛ تصویری که نشان می‌دهد گاهی محبت یک معلم، حتی در سخت‌ترین لحظه‌ها نیز پایان نمی‌یابد. متن کامل این روایت را می‌توانید از اینجا بخوانید.