مریم بازرک، دانش‌آموز کلاس چهارم مدرسه شجره طیبه میناب، یکی از قربانیان حمله به این مدرسه بود. او مانند هزاران کودک دیگر، با کیف مدرسه، دفتر مشق و آرزوهای کودکانه زندگی می‌کرد؛ اما پاسخش به یک سؤال همیشگی، او را از بسیاری از هم‌سن‌وسالانش متمایز می‌کرد. هرگاه از او می‌پرسیدند «وقتی بزرگ شدی می‌خواهی چه‌کاره شوی؟» می‌گفت: «می‌خواهم معروف بشوم.»

مریم به کتاب، قصه و شعر علاقه زیادی داشت، عضو کتابخانه کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بود و شعرهای مورد علاقه‌اش را با دستخط خودش در دفترش می‌نوشت. یکی از این دست‌نوشته‌ها، شعری از مصطفی رحماندوست بود که پس از این حادثه در کنار تصویر او منتشر شد و روایت زندگی کوتاهش را دوباره بر سر زبان‌ها انداخت.

محمدرضا دیزجی، از کارشناسان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، در یادداشتی با عنوان «داستان مریم بازرک؛ دختری که می‌خواست معروف شود» به روایت زندگی این دانش‌آموز پرداخته و در ادامه نیز گفت‌وگویی با مصطفی رحماندوست درباره دست‌نوشته مریم، نقش شعر و ادبیات در زندگی کودکان و تأثیر این حادثه منتشر کرده است.

مشروح این روایت و گفت‌وگو را می‌توانید در سایت منتشرکننده خبر مطالعه کنید.