در میان قربانیان مدرسۀ شجرۀ طیبه میناب، نام دو برادر کوچک به نام‌های امیرعلی (کلاس چهارم) و امیرمحمد (کلاس دوم) بوستانی، از استان فارس به چشم می‌خورد که صبح آن روز با کوله‌پشتی راهی مدرسه شدند، اما دیگر به خانه بازنگشتند.

پدرشان، محسن بوستانی، که خود با دستان خالی پیکر فرزندانش را از زیر آوار بیرون کشید، لحظات هولناک حادثه را روایت می‌کند. او با شنیدن صدای اولین موشک، خود را به مدرسه رساند و صحنه‌ای دردناک از دانش‌آموزان بی‌سر و بی‌پا دید. در ۱۰ دقیقه ابتدایی، مردم با دستان خالی آواربرداری می‌کردند. پدر شهیدان، صحنه مدرسه را به روز کربلا تشبیه می‌کند؛ مادرانی که زینب‌وار در میان خون و خاک به دنبال فرزندان خود می‌گشتند.

پیکر امیرمحمد، فرزند کوچک، دومین پیکری بود که پیدا شد. پدر او را از روی کفش‌هایش شناسایی کرد. پیکر امیرعلی تا چهار روز بعد و از روی پنجه پا شناسایی شد. پدر که خود پیکر بیش از ۱۰۰ دانش‌آموز را بیرون کشید، می‌گوید در آن لحظات قدرتی وصف‌ناپذیر یافت.

او شب پس از حادثه، امیرمحمد را در خواب دید که می‌خندید و بازی می‌کرد. پیکرهای این دو برادر با شکوهی وصف‌ناپذیر در شهرستان ممسنی تشییع و به خاک سپرده شدند.

نسخه کامل این مصاحبه را می‌توانید از طریق این لینک مطالعه کنید.