صالح عباسی، دانش‌آموز قربانی ۱۱ ساله کلاس پنجم دبستان شجره طیبه میناب، فرزند آقای محمد عباسی و خانم فاطمه کریمی بود. پیکر مطهر این دانش‌آموز قربانی در دمشهر به خاک سپرده شد. او در حمله به دبستان شجره طیبه، در حالی جان باخت که سرنوشتش تنها در چند دقیقه، مسیری متفاوت از همکلاسی‌هایش پیدا کرد.

روز حادثه، بسیاری از دانش‌آموزان کلاس صالح موفق شدند از مدرسه خارج شوند، اما سرویس او به دلیل ترافیک سنگین با تأخیر رسید. صالح که نگران بود، با اجازه معلمش به طبقه بالای مدرسه رفت تا کنار زن‌دایی‌اش، خانم انسیه کریمی، معلم پایه ششم، بماند. تنها لحظاتی بعد، موشک به همان بخش از مدرسه اصابت کرد و صالح در کنار زن‌دایی‌اش با هم آسمانی شدند. مادرش می‌گوید تا ساعت‌ها امیدوار بود پسرش از زیر آوار نجات پیدا کرده باشد، اما سرانجام همان شب، پیکرش از روی لباس و نشانه‌های بدنش شناسایی شد.

فاطمه کریمی، مادر صالح، علاوه بر داغ فرزندش، در این حادثه چهار تن دیگر از بستگان نزدیک خود را نیز از دست داد. او از پنج داغ سنگینی می‌گوید که بر یک طایفه نشست؛ سه دانش‌آموز و دو معلم که همگی از اعضای خانواده و نزدیکانشان بودند. در میان این قربانیان، انسیه کریمی، زن‌دایی صالح، دو فرزند دوقلوی سه‌ونیم‌ساله از خود به یادگار گذاشت. مادر صالح می‌گوید پس از این حادثه با خود عهد کرده است که برای آن دو کودک، نقش یک مادر را ایفا کند؛ زیرا صالح آخرین لحظات زندگی‌اش را در کنار مادر آنان سپری کرد.

صالح کودکی پرانرژی، علاقه‌مند به فوتبال و بازی با پلی‌استیشن بود. در جشن تولد یازده‌سالگی‌اش آرزو کرده بود خانواده‌اش همیشه سالم بمانند، بهترین بازیکن فوتبال جهان شود و در بازی‌های رایانه‌ای به موفقیت برسد. اما تقدیر، مسیر دیگری برای او رقم زد و رؤیاهای کودکانه‌اش ناتمام ماند. یاد و نام صالح عباسی، امروز در کنار دیگر قربانیان دبستان شجره طیبه، نمادی از مظلومیت کودکانی است که فرصت ادامه زندگی و ساختن آینده خود را از دست دادند.