ریحانه ذاکری، دانش‌آموز ۱۰ ساله کلاس چهارم ابتدایی، فرزند حسین ذاکری و ثریا پابرجی، در جریان حمله به مدرسه شجره طیبه میناب به شهادت رسید و در گلزار شهدای میناب به خاک سپرده شد.

ریحانه دختری آرام، مهربان و درس‌خوان بود که به گفته خانواده‌اش، علاقه زیادی به نقاشی داشت. او به همراه برادرش مهدی، هر سال با اشتیاق فراوان قلکی سفالی تهیه می‌کرد تا عیدی‌ها و پول‌توجیبی‌هایش را در آن جمع کند و در سفر به مشهد، آن را به عنوان هدیه و نذر به حرم مطهر امام رضا (ع) تقدیم کند. این رسم زیبا، هر سال در خانواده ذاکری تکرار می‌شد و برای ریحانه و برادرش، یکی از شیرین‌ترین خاطرات کودکی بود.

اما حادثه تلخ مدرسه شجره طیبه، فرصت تحقق آخرین آرزوی این خواهر و برادر را از آنان گرفت. پس از شهادت ریحانه و مهدی، دو قلک سفالی که با دستان کوچکشان پر شده بود، به یاد آنان توسط پدر و مادرشان به حرم مطهر امام رضا (ع) اهدا شد؛ هدیه‌ای که این بار به جای دستان کودکان، با دستان پدر و مادری داغدار به بارگاه امام مهربانی‌ها رسید و به نمادی از ایمان، عشق و یادگار ماندگار این دو کودک شهید تبدیل شد.

خانواده ریحانه روایت می‌کنند که او و برادرش هر سال با شوق فراوان در انتظار سفر به مشهد بودند و از همان روزهای نخست، پول‌های خود را برای این نذر کنار می‌گذاشتند. آخرین قلک‌های آن‌ها، اگرچه هیچ‌گاه به دست صاحبانشان به حرم نرسید، اما پس از شهادتشان به عنوان امانتی ارزشمند به آستان مقدس رضوی تقدیم شد و روایت عشق خالصانه دو کودک به امام رضا (ع) را برای همیشه ماندگار کرد.

نام ریحانه ذاکری امروز در کنار دیگر دانش‌آموزان قربانی مدرسه شجره طیبه میناب، یادآور دختری است که با قلبی سرشار از محبت، آرزوهای کودکانه و ایمانی پاک زندگی می‌کرد. یاد و خاطره او و برادرش، با دو قلک کوچک و نذری که سرانجام به مقصد رسید، برای همیشه در ذهن خانواده، مردم میناب و زائران حرم رضوی زنده خواهد ماند.