امیرحسین رسولی سلیمانی، دانش‌آموز قربانی ۸ ساله کلاس سوم ابتدایی، فرزند آقای حسین رسولی سلیمانی و خانم زهرا زارعی بود که در حمله به مدرسه شجره طیبه میناب آسمانی شد. او کودکی مهربان، خوش‌قلب و دلسوز بود که از همان سال‌های کودکی روحیه‌ای متفاوت داشت. امیرحسین بی‌آنکه حتی خانواده‌اش بدانند، به عضویت جمعیت هلال احمر درآمده بود و با اشتیاق در کلاس‌های امداد و نجات شرکت می‌کرد. علاقه او به کمک کردن به دیگران تنها در حرف نبود؛ گاهی با پول توجیبی خود برای همکلاسی‌هایش مداد می‌خرید یا هزینه خوراکی دوستانش را می‌پرداخت تا هیچ کودکی در کنار او احساس کمبود نکند.
صبح روز حادثه، حال و هوای امیرحسین با همیشه فرق داشت. برخلاف روزهای دیگر، تمایلی به رفتن به مدرسه نداشت و حتی صبحانه‌اش را هم نخورد. مادرش با اصرار او را برای امتحان ریاضی راهی مدرسه کرد و هنگام خداحافظی، او بار دیگر به خانه برگشت تا وسیله‌ای را که پدرش به او داده بود، تحویل دهد. آن نگاه کوتاه و بی‌کلام، آخرین وداع امیرحسین با خانواده‌اش بود. ساعاتی بعد، حمله به مدرسه شجره طیبه، زندگی خانواده رسولی سلیمانی را برای همیشه دگرگون کرد و پس از ساعت‌ها جست‌وجو در میان آوار، پیکر پاک این کودک معصوم پیدا شد.
مادر امیرحسین، از او به عنوان کودکی با قلبی بزرگ یاد می‌کند؛ پسری که آرزو داشت در آینده به مردم خدمت کند. هرچند خودش علاقه داشت پلیس شود، اما روحیه ایثار و مسئولیت‌پذیری‌اش نشان می‌داد که راه خدمت به همنوعان را از همان کودکی آغاز کرده بود. یاد امیرحسین رسولی سلیمانی، کودک مهربانی که زندگی کوتاهش سرشار از عشق به انسان‌ها بود، برای همیشه در قلب خانواده، دوستان و مردم میناب زنده خواهد ماند.
