مهسا رنجبری، متولد سال ۱۳۷۶، مربی پرورشی مدرسه شجره طیبه میناب بود که در ۲۸ سالگی در جریان حمله به این مدرسه جان خود را از دست داد. او دانشآموخته مهندسی صنایع و از میان سه داوطلب، برای مسئولیت مربی پرورشی مدرسه انتخاب شده بود. مهسا بانویی پرتلاش، هنرمند، اجتماعی و سادهزیست بود که در کنار فعالیتهای آموزشی، در زمینههایی همچون سیاهقلم، عروسکسازی، شیرینیپزی، خیاطی و آرایشگری نیز مهارت داشت و همواره آرزو میکرد با راهاندازی یک کارگاه خیاطی، زمینه اشتغال و درآمد زنان نیازمند را فراهم کند.
او چهار سال پیش ازدواج کرده بود و مادر پسری دو سال و نیمه بود. خانوادهاش از او به عنوان فرزند ارشد، تکیهگاه خانواده و دختری مهربان، خیرخواه و کمتوقع یاد میکنند که همیشه در کنار پدر و مادرش بود و از هیچ تلاشی برای کمک به دیگران دریغ نمیکرد. مهسا حتی در ساخت خانه کنار پدرش کار میکرد و در مغازه کامپیوتری او نیز یاریرسانش بود. روحیه خدمت، مسئولیتپذیری و عشق به تربیت کودکان، از برجستهترین ویژگیهای شخصیتی این مربی جوان بود.
پس از حمله به مدرسه، خانواده رنجبری چهار روز در جستوجوی پیکر او بودند؛ جستوجویی تلخ که سرانجام در شب چهارمین سالگرد ازدواجش به پایان رسید و همان شب، به جای جشن سالگرد زندگی مشترک، مراسم تشییع و خاکسپاری او برگزار شد. شدت انفجار به اندازهای بود که از او تنها بخشی از صورتش در میان آوارها پیدا شد و همین، حسرتی بزرگ بر دل مادرش گذاشت؛ مادری که میگوید حتی فرصت وداع و انجام آیینهای معمول بدرقه دخترش را نیز پیدا نکرد.
نام مهسا رنجبری امروز در کنار دیگر معلمان جانباخته مدرسه میناب، یادآور مربی جوانی است که عمر کوتاه اما پربار خود را وقف آموزش و تربیت کودکان کرد. او با وجود همه هنرها، توانمندیها و آرزوهایش، تصویری از انسانی مسئولیتپذیر و فداکار به جا گذاشت؛ زنی که یاد و خاطرهاش برای خانواده، همکاران و شاگردانش ماندگار خواهد ماند.