نقاشی سیاه‌قلم محمد رئوفی‌نیا، تنها یک اثر هنری نیست؛ تلاشی است برای زنده نگه داشتن خاطره کودکی که روزی در میان هم‌سن‌وسالانش زندگی می‌کرد، درس می‌خواند و با آرزوهای کودکانه آینده‌اش را تصور می‌کرد. هر خط این تصویر، یادآور مظلومیت دانش‌آموزانی است که در حمله به مدرسه شجره طیبه میناب، فرصت ادامه زندگی از آن‌ها گرفته شد.

دیدن چهره محمد رئوفی‌نیا در قالب یک نقاشی، فرصتی است برای مکث کردن و به یاد آوردن کودکانی که نامشان از حافظه مردم پاک نخواهد شد. یاد و خاطره این قربانیان، با روایت‌ها، تصاویر و آثار هنری همچنان زنده می‌ماند و هر کدام بخشی از تاریخ این حادثه تلخ را برای نسل‌های بعد روایت می‌کنند.