روایت امیرمحمد بوستانی، از دانش‌آموزان قربانی مدرسه شجره طیبه میناب، یادآور تولدی است که قرار بود با شادی و خنده همراه باشد، اما سرنوشت آن را به خاطره‌ای تلخ برای خانواده و دوستانش تبدیل کرد. روزی که می‌توانست آغاز سالی تازه از زندگی او باشد، به روزی پر از دلتنگی و حسرت بدل شد و جای خالی‌اش بیش از همیشه احساس شد.

امروز، نام امیرمحمد در کنار دیگر دانش‌آموزان قربانی این حادثه، یادآور آرزوهای ناتمام و کودکانی است که فرصت ادامه زندگی را از دست دادند. خاطره تولد او، برای خانواده و نزدیکانش تنها یک تاریخ در تقویم نیست؛ بلکه یادآور کودکی است که لبخندش در دل‌ها ماندگار شد و یادش همچنان زنده است.