روایت پدر رضا بارانی، از دانش‌آموزان قربانی مدرسه شجره طیبه میناب، از آرزوهای بزرگ فرزندی می‌گوید که با وجود سن کم، با پشتکار و علاقه، مسیر تکواندو را دنبال می‌کرد. او از هدفی سخن می‌گوید که رضا برای خود ترسیم کرده بود؛ اینکه روزی با پرچم ایران در میادین ورزشی افتخارآفرینی کند. پدرش باور دارد که فرزندش به عهدی که در دل داشت، به گونه‌ای دیگر وفادار ماند و نامش برای همیشه در یاد خانواده، جامعه ورزش و مردم ماندگار شد.
این روایت، تنها از یک قهرمان کوچک ورزش نمی‌گوید؛ بلکه از صبر و استقامت خانواده‌ای روایت می‌کند که با وجود اندوه بزرگ، تلاش کرده‌اند یاد و آرمان‌های فرزندشان را زنده نگه دارند. خاطرات رضا بارانی، به‌عنوان یکی از دانش‌آموزان قربانی مدرسه شجره طیبه میناب، همچنان در میان خانواده، دوستان، مربیان و جامعه تکواندو زنده است و یاد او الهام‌بخش بسیاری از کودکان علاقه‌مند به ورزش خواهد بود.
متن کامل این روایت را می‌توانید از طریق خبرگزاری برنا مطالعه کنید.
